Gökyüzüne Gömülmeyeceksin

''Derin uykudasın. Kendini çok ciddiye almaktan yorgunsun.''


Ruhunu okşamayan her şeye savaş açmanın altında yatan nedeni biliyorsun.
Ama kendine bile itiraf edemiyorsun.

Bir gün aşağılık kompleksinden öleceksin.
Gel gör ki... Gökyüzüne gömülmeyeceksin!

Sahi ne sanıyorsun kendini?
Güneş sistemi sırf senin için yaratılmadı.
Kitaplar sen birilerine bilgelik tasla diye yazılmadı.
Sanat, senin kendini başkalarından üstün hissetmen için değil.

En çok şuna şaşırıyorum; senin -için acıyor- bazen.
Nasıl olur diyorum, nasıl üzülebilir o?
Sonra anlıyorum ki üzüldüğün her şeyin altında da yine ''SEN'' varsın. İncinme korkun var.

Afkira'daki aç insanlar sırf sen kendini kötü hissetme diye doymalı.
Sokaktaki çocuk dilenci sırf senin vicdanın rahat etsin diye -o hayatı- yaşıyor olmamalı.
Ve sırf sen kendini iyi hisset diye birilerine ''seni seviyorum'' demelisin.

Ayrıca
-Sesim, sözüm altın benim.
Ey ahali! Ya beni dinleyin ve bana hak verin
ya da hayatımı terkedin-
nidaların varlığını kanıtlamana yardımcı olmuyor.

Hem anlaşılamamaktan bu kadar korkan hem de -öteki-ni anlamamak için ruhunda düzenli ordular kuran bir tezatsın.
İdrakında güçlük çektiğin şey şu ki:
Senin fıtratın kamu malı değil. Herkes senin ailende büyümedi.
Senin aldığın eğitimi almadı. Senin yaşadıklarını deneyimlemedi.
Haliyle hayata baktığınız pencerelerden de aynı manzarayı görmeniz
mümkün değil.
'Herkes benim için. Bana karşı hiçbir şey' cümlesini sloganın yaptığın sürece de insan olmayı hep bir meslek zannedeceksin.

Kendin gibi düşünmeyeni hor görüp -doğru bildiğimiz 100 yanlış- kitaplarını liste başı yaparken doğurduğun çelişki sana sancı vermiyor mu? Hadi bunu Bir düşün.

''En çok ben bilirim... En çok ben güzelim... En çok bana soracaksınız. '' Diyen bu hormonlu egonu organiğin gücü adına denize at. 

Çünkü bencil olduğun günler seni görmezden geliyor. Farket! Kendi eksenin etrafında biraz sön...
Dünyanın güneşin etrafında da döndüğünü keşfet.


Burcu.