22 Mayıs 2012 Salı

1...3...5...


siyah bulutlar
çıplak ayakla toprağa basamadıkları
için gölgesidir
ağlamak üzere olan bütün karıncaların


gittiğin gün yüzüme
düşen yağmur damlaları
yuvasını kaybetmiş
bir karıncanın 
buharlaşan gözyaşlarıydı


zaten ben 
saklambaç oynayan bir çocuğun 
yüksek sesle saydığı 
'TEK' sayılarım
ve ne zaman mutlu çiftlere eklensem
biraz daha artıyor
yalnızlığım !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder